حضرت فاطمه زهرا(س) در کلام بزرگان


حضرت فاطمه زهرا(س) در کلام بزرگان 


1- حضرت فاطمه (س) در کلام حضرت امام خمینی  (ره) 

2- حضرت فاطمه (س) در کلام مقام معظّم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای 

3- حضرت فاطمه (س) در کلام استاد توفیق ابوعلم 

4- حضرت فاطمه (س) در کلام علاّمه مجلسی 

5- حضرت فاطمه (س) در کلام استاد عباس محمود عَقّاد  

6- حضرت فاطمه (س) در کلام مرحوم آیت الله سید کاظم قزوینی 

7- حضرت فاطمه (س) در کلام علامه شیخ صاوی شعلان

8- حضرت فاطمه (س) در کلام آیت اللّه سیّد محمد حسین فضل اللّه

9– حضرت فاطمه (س) در کلام آیت الله شهید مطهری

10- حضرت فاطمه (س) در کلام آیت الله ابراهیم امینی

11- حضرت فاطمه (س) در کلام استاد دکتر سیّد جعفر شهیدی

12- حضرت فاطمه (س) در کلام دکتر علی ابراهیم حسن 

13-حضرت فاطمه (س) در کلام علامه سیّد شرف الدّین 

14- حضرت فاطمه (س) در کلام علامه محمداقبال لاهوری 

15- حضرت فاطمه (س) در کلام استاد عبدالزّهراء 

16- حضرت فاطمه (س) در کلام سلیمان کتانی

17- حضرت فاطمه (س) در کلام ماسینیون محقق فرانسوی 

18- حضرت فاطمه (س) در کلام حافظ ابونعیم اصفهانی 

19- حضرت فاطمه (س) در کلام عبد الحمید بن ابی الحدید 

20- حضرت فاطمه (س) در کلام علامه اربلی 

21-حضرت فاطمه (س) در کلام علامه خبیر ابن شهر آشوب مازندرانی

22- حضرت فاطمه (س) در کلام محقق شهید حاج ملا محمد باقر صاحب   

23- حضرت فاطمه (س) در کلام دکتر علی شریعتی 

24- حضرت فاطمه (س) در کلام آیت الله جوادی آملی

25- حضرت فاطمه (س) در کلام خطیب بغدادی 

26- حضرت فاطمه (س) در کلام مسلم بن حجاج قُشیری

27- حضرت فاطمه (س) در کلام تِرمِذی

28- حضرت فاطمه (س) در کلام محمد بن اسماعیل بُخاری    

29- حضرت فاطمه (س) در کلام علامه طباطبایی (ره) 

30- حضرت فاطمه (س) در کلام ابو سعید خدری

31- حضرت فاطمه (س) در کلام آیت الله محمد تقى مصباح يزدى

32- حضرت فاطمه (س) در کلام مرحوم آیت‌الله محمد رضا گلپایگانی

33- حضرت فاطمه (س) در کلام حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی

34- حضرت فاطمه (س) در کلام مرحوم آیت الله بهجت

35- محی الدین ابن عربی

36- محدث خبیر مرحوم حائری


11- حضرت فاطمه(س) در کلام  استاد دکتر سیّد جعفر شهیدی:

“نام او فاطمه است. فاطمه وصفی است از مصدر فَطْم، و فطم در لغت عرب به معنی بریدن، قطع کردن و جدا شدن آمده است. این صیغه که بر وزن فاعل است معنی مفعولی می دهد و به معنی بریده و جدا شده است. فاطمه از چیز جدا شده است؟

در کتاب های شیعه و سنی روایتی می بینیم که پیغمبر فرمودند: او را فاطمه نامیدند چون خود و شیعان او از آتش دوزخ بریده اند… باری پرورش زهرا در کنار پدرش رسول خدا و در خانه نبوّت بود؛ آن جا که فرود آمد نگاهِ فرشتگان، و مرکز نزول وحی و آیه های قرآن است… تربیت دینی را هم از آموزگاری چون محمّد فرا گرفت؛ پیغمبری که معلِّم انسان های جهان است و تا جهان باقی است مشعل دین و دانش به نام او فروزان”.

منبع: کتاب زندگانی حضرت زهرا (س) صفحه 7

 

12- حضرت فاطمه(س) در کلام دکتر علی ابراهیم حسن: 

“زندگی فاطمه(س) از صفحات ممتاز و بی نظیر تاریخ اسلام است.، که در آن رگه هایی از عظمت و بزرگواری مشاهده می شود. او همچون بلقیس و کلئوپاترا نیست؛ زیرا عظمت و شکوه آنان با دربارهای باشکوه و ثروت فراوان و چهره زیبا فراهم آمده بود. همچنین او با عایشه هم قابل مقایسه نیست؛ چرا که در فضل و کمالات اخلاقی بر او رجحان داشته و سبب اشتهارش گردآوری سپاه و امارتش بر مردان نبوده است.

فاطمه را هاله ای از حکمت و دانش فرا گرفته است، که این حکمت و دانش از مطالعه کتب فلاسفه و حکما به دست نیامده ؛ بلکه راه کسبش سردی و گرمی ، زیر و بم و حوادث ناگهانی روزگار بوده است. او را جلالت و شکوهی است که از ژرفای دل انسانها پدید آمده و نه از مالکیت و ثروت .”

منبع: فاطمه زهرا سرور دل پیامبر، ص 32.

 

13- حضرت فاطمه(س) در کلام علامه سیّد شرف الدّین:

«حضرت زهرا علیهاالسلام دارای حجت ها و براهین رسا و کاملی است که دو خطبه آن حضرت این حقیقت را ثابت می کند. همان گونه که قرآن را به دو فرزند خود می آموختند، ایشان را به فراگیری و حفظ این خطبه هاتشویق و ترغیب می نمودند.»

منبع: عبدیانی،ن.1392. ابعاد عفاف در سيره حضرت زهراپژوهش نامه اسلامي زنان و خانواده ، سال چهارم، شماره 9.

 

14- حضرت فاطمه(س) در کلام علامه محمداقبال لاهوری :

 

 

 

 

 

مریم از یک نسبت عیسی عزیز

از سه نسبت حضرت زهرا عزیز

نور چشم رحمة للعالمین

آن امام اولین و آخرین

آنکه جان در پیکر گیتی دمید

روزگار تازه آئین آفرید

بانوی آن تاجدار «هل اتی»

مرتضی مشکل گشا شیر خدا

پادشاه و کلبه ئی ایوان او

یک حسام و یک زره سامان او

مادر آن مرکز پرگار عشق

مادر آن کاروان سالار عشق

آن یکی شمع شبستان حرم

حافظ جمعیت خیرالامم

تا نشیند آتش پیکار و کین

پشت پا زد بر سر تاج و نگین

وان دگر مولای ابرار جهان

قوت بازوی احرار جهان

در نوای زندگی سوز از حسین

اهل حق حریت آموز از حسین

سیرت فرزند ها از امهات

جوهر صدق و صفا از امهات

مزرع تسلیم را حاصل بتول

مادران را اسوهٔ کامل بتول

بهر محتاجی دلش آنگونه سوخت

با یهودی چادر خود را فروخت

نوری و هم آتشی فرمانبرش

گم رضایش در رضای شوهرش

آن ادب پروردهٔ صبر و رضا

آسیا گردان و لب قرآن سرا

گریه های او ز بالین بی نیاز

گوهر افشاندی بدامان نماز

اشک او بر چید جبریل از زمین

همچو شبنم ریخت بر عرش برین

رشتهٔ آئین حق زنجیر پاست

پاس فرمان جناب مصطفی است

ورنه گرد تربتش گردیدمی

سجده ها بر خاک او پاشیدمی

منبع: خبرگزاری فارس.

 

15- حضرت فاطمه(س) در کلام استاد عبدالزّهراء:

“هنگامی که می خواهیم درباره حضرت زهرا ـ که نهال پیامبری و درخت امامت است ـ سخن گوییم، ابعاد مجسّم شده رسالت اسلامی در زوایای گوناگون شخصیت حضرتش برایمان جلوه گر می شود و به دنبالش راه می افتیم: «در همسری اش نسبت به علی بن ابیطالب علیه السلام چهره زنده ای که اسلام از پیوند همسری نمونه و مورد رضایت آفریننده ترسیم نموده، جلوه گر می شود و در موضع گیری های قهرمانانه او پس از رحلت پدربزرگوارش، چشم انداز ژرفی را که اسلام در حقوق و وظایف زن مسلمان تعیین کرده است… می بینیم و دیگر جنبه های شخصیت آن حضرت بر این پایه سنجیده می شود”.

 

 

16- حضرت فاطمه(س) در کلام سلیمان کتانی

” سلیمان کتانی نویسنده، شاعر و ادیب مسیحی لبنانی، مولف کتاب ارزشمند فاطمه زهرا زهی در کمان (فاطمة الزهراء وَتَرٌ فی عَمَدٍ) در توصیف حضرت زهرا علیهاالسلام چنین می نویسد:

«فاطمه زهرا علیهاالسلام مقامی والاتر از آن دارد که سندهای تاریخی و روایتی به سوی او اشاره کنند و گرامی تر از آن است که شرح حال گونه ها به جانب وی راهنما باشند. فاطمه علیهاالسلام را همین چهارچوب کافی است که وی دختر محمد صلی الله علیه و آله وسلم و همسر علی علیه السلام و مادر حسن و حسین علیه السلام و بزرگ بانوی جهان است.

فاطمه، ای دخت مصطفی! ای روشن ترین چهره ای که زمین را بر روی دو کتف خود بلند کرد، تو جز دو نوبت برای زمین لبخند نزدی: یک بار در سیمای پدر، آن دم که در بستر آرمیده بود و تو را مژده قرب وصل می داد لبخند زدی. و لبخندی دیگر، بدان هنگام گرداگرد لبان تو می گردید که جان بر لب داشتی و واپسین دم خویش را فرو فرستادی …. تو همیشه با محبت زیست کردی، تو با پاکی و پاکدامنی زیستی، ای پاکیزه ترین مادری که دو ریحانه زادی و پروردی و بر قامت آن دو جامه ای از خز بخشندگی پوشاندی…. تو زمین را همراه با لبخندی استهزا آمیز رها کردی و به ابدیت پیوستی، ای دختر پیامبر ! ای همسر علی ! ای مادر حسن و حسین، و ای بزرگ بانوی بانوان همه جهانها و اعصار.

 جای دیگر می نویسد: «قهرمانی نیرویی نیست که مستند به تن و بازو باشد، یا مستند به تاج و تخت؛ بلکه قهرمانی چیزی است که منطق، عقل، رشد و فهم را به کار گیرد؛ آن گاه هدف ها را تعیین کند و برنامه را ترسیم نماید و قهرمانی زهرا علیهاالسلام چیزی جز این معنی بزرگ نبود. از این رو از هر چه عامل روشنایی دیگران می شد بهره گرفت، بی آن که بازوان ناتوان و نزار، و پهلوی لاغر و نحیف وی در این خواست او مؤثّر باشد. “

 

17- حضرت فاطمه(س) در کلام ماسینیون محقق فرانسوی

” مستشرق و پژوهشگر معروف فرانسوی که مدتی از عمر خود را وقف شناخت حضرت فاطمه زهرا(س) کرده و رساله ای[1] را نوشته که در آن نکته های جالبی را بیان نموده است. کتاب ایشان در رابطه به واقعه مباهله یهودیان نجران با پیامبر است.وی می گوید: وردها و دعاهای ابراهیم از وجود دوازده نور که منشعب از فاطمه(س)  هستند خبر می دهد… تورات موسی از آمدن محمد(ص) و دختر پر برکت او و دو آقازاده به مانند اسماعیل و اسحاق(حسن و حسین) نوید می دهد… و انجیل های عیسی(ع) از آمدن احمد نوید می دهد و نیز بشارت می­دهد که دختر پر برکتی خواهد داشت که دو پسر به دنیا می آورد.”

(یابنده جهرمی، 1392، ص102).

[1]شخصیات قلقه عبد الرحمن بدوی و ضمیمه‌ی آن «المباهله» تألیف لویی ماسینیون چاپ میلان به سال 1944، ص 179.

 

اوراد و دعاهای ابراهیم (ع) از وجود دوازده نور که منشعب از فاطمه هستند خبر می‏دهد.

 

18- حضرت فاطمه(س) در کلام حافظ ابونعیم اصفهانی :

و از پرهیزگاران برگزیده و از برگزیدگان خداترس حضرت فاطمه _ که خداوند از او خشنود باشد_ را می توان نام برد . او بانویی پاکدامن ، پاره تن پیامبر، نزدیکترین فرزند پیامبر خدا به قلب و روان حضرت و نخستین کسی بود که پس از رحلت پیامبر بدو ملحق گردید. او به دنیا و نواخت هایش بی توجه بود و به بی ارزشی و زشتی های دنیا و آفاتش آگاه بود.

منبع: فاطمه زهرا سرور دل پیامبر، ص 30.

 

19- حضرت فاطمه(س) در کلام عبد الحمید بن ابی الحدید:

فرستاده خدا فاطمه را بیش از آنچه که در مخیله مردم می گنجید تکریم و تعظیم می نمود. تکریمی بیش از آنچه که یک پدر نسبت به دخترش روا می دارد. آنقدر این تکریم بزرگ بود که از دوستی و محبت پدران در حق فرزندانشان فراتر بود.

پیامبر خدا در محافل مختلف، اعم از خصوصی و عمومی به کرّات می فرمود:

إِنَّهَا سَيِّدَةُ نِسَاءِ اَلْعَالَمِينَ وَ إِنَّهَا عَدِيلَةُ مَرْيَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ وَ إِنَّهَا إِذَا مَرَّتْ فِي اَلْمَوْقِفِ نَادَى مُنَادٍ مِنْ جِهَةِ اَلْعَرْشِ يَا أَهْلَ اَلْمَوْقِفِ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ لِتَعْبُرَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ.

او بانوی بانوان جهان و همتای مریم دختر عمران است . او کسی است که هنگام عبور از صحرای محشر، منادی از جانب عرش خداوندی ندا سر می دهد که اهل محشر دیده فرو نهید تا فاطمه دخت پیامبر از صحرا مرور کند.

که مستند کلام ما احادیث صحیحی است که در این زمینه وارد گردیده و از زمره اخبار ضعیف نمی باشد ؛ تا گرد اشکال و ایراد دامنگیرش شود. همچنین ، همسری فاطمه برای علی به دست پیامبر خدا صورت نگرفت مگر پس از آنکه خداوند در آسمانها به شهادت ملائکه آن دو را به همسری یکدیگر درآورد.

پیامبر خدا به تکرار می فرمود :

یوذینی ما یوذیها و یغضبنی ما یغضبها، و انها بضعة منی یریبنی ما رابها

مرا آزار دهد هر آنچه که او را بیازارد، و به خشمم آورد هر آنچه را که او را خشمگین نماید، و او پاره تن من است. و مرا تکذیب نموده هر که او را تکذیب کند.

منبع: فاطمه زهرا سرور دل پیامبر، ص30.

 

20- حضرت فاطمه(س) در کلام علامه اربلی:

 سروش گفتار خود را ذکر فاطمه(س) قرار می دهیم که این نسب از پرتو افشانی انوار او نورانی تر، و فخر و مباهات به سبب عظمت او برای این نسب حاصل شد.

نسب او بر دیگر انساب به بزرگی او برتری یافت و به شکوه جایگاه و ارزش او رنگی از شرافت گرفت.

او چراغدان نبوّت است، که به یُمن وجودش مروارید های نبوّت نورانی شده و پرتو افشانی می کنند. به ابرهای باران زای بزرگواری او زمین پاک و بی آلایش شد.

علیامخدّره ای است که مراتب بزرگی، بلند مرتبگی، مناصب، نواختها، خانواده، منسبهای نور و مجدش برتر از هفت آسمان است.

بلند نظری که نَسَبی رفیع دارد، شریفی که از نظر حَسَب بزرگوار است. طاهره ای است که از دامنی پاک متولد گردیده و زهرایی است که فرزندان نورانی دارد. بانوی بانوان به اجماع درست کرداران است.

او بهترین بهترین هاست، سومین از خورشید و ماه ، دُخت بهترینِ مردم ، مام ائمه غُرر، پاک و دور از هر گناه و آلودگی، برگزیده و انتخاب شده به کوری چشم منکرین و کافرین، مزیّن به جواهر مجد و بزرگی، جای گرفته در ستیغ رتبه های کمال، برتری داده شده بر مردان و زنان، که درود خداوند بر او و پدر و شوی و فرزندان آقامنش و نجیبش باد.

او وارث نبوّت و کتاب الهی است، که سلام و عظمت و بزرگی و کرامت از آن او باد.

او فرزند نبوّت، شیر خوار پستان کرم و اُبّوت، گوهر صدف فخر و مباهات، تلألؤ خورشید روز، فتیله چراغداران نور، برگزیده شرافت و بزرگی، میانه گردنبند وجود، مرکز دایره مباهات، هاله ماه عمل خیر، ستاره ای پرفروغ، چهره درخشنده بزرگوار و بزرگ منشی، بلند مرتبه، سالک مدارج بزرگی، صاحب رفعت و شان در آسمان، درخشش نورانی، بی نیاز از تعریف و نام ، نور دیدگان پدر، سکینه قلب مادر، مزیّن به گوهر های برتری، بیزار از زخارف دنیوی، بنده خدا، بانوی بانوان و جمال پدران و شرف فرزندان است.

آدم ابوالبشر به مقام او بر خود بالیده، نوح بر رفعت شانش اذعان نموده، ابراهیم بر وجود او در نسلش افتخار کرده و اسماعیل بر اینکه او در ذریه اش جای داردبر اسحاق فخر فروخته است.

او ریحانه محمد(ص) در میان خانواده اش بود. در فخر و بزرگواری کسی جز شکست خورده با او کوس برابری نمی زند. حقّ او را جز ضعیف الرأی منکر نیست و جز مغبون از سر اخلاص از او روی بر نمی تابد.

منبع: فاطمه زهرا سرور دل پیامبر، ص 32.

 

21- حضرت فاطمه(س) در کلام علامه خبیر ابن شهر آشوب مازندرانی (رحمت خدا بر او باد):

او صدیقه است به رفتارش، مبارکه است به حالاتش، طاهره است به کردارش، زکیّه است به انصافش، رضیّه است به گفتارش، مرضیه است به دلالت هایش، محدثه است به شفقتش، آزاده است به بخشندگیش و خانم است به صدقاتش.

او همچون دژی است استوار به مکان، پاکدامن به زمان، زهرا به احسان، مریم کبری به عفاف، فاطم و پوشنده به اسرار، فاطمه به اِکرام، نوریّه به گواهی و شهادت، سماویّه به عبادت، حانیه به پارسایی و عذرا به ولادت.

او زاهدی برگزیده، بنده بخشنده، شب زنده داری والا، فرمانبری پاکدامن، پیشوای زنان و محبوب حبیب خدای رحمان است. او برگزیده خدای رحمان است، که از دژبانان جنّت به سبب عفافش چهره پنهان می دارد. او برگزیده خدای رحمان، دخت منتخب رسولان، نور چشم آقای آفریدگان، حلقه اتصال زنان جهان، مظلوم به درگاه خداوندی به روز جزا، میوه درخت نبوّت، مام پیشوایان و شادابی قلب شفیع امّت است.

او نوری صاحب حرمت، نجیب زاده ای با حشمت، بخشنده ای زیر گنبد سبز، فرشته ای انسان وَش، دوشیزه ای پاکدامن، سرور زنان، وارث ختمی مرتبت، همتای حیدری صولت، فاطمه زهرا، صدیقه کبری، روح و روان مصطفی، حامل مصائب بی آه و مالک درخت طوبی است، که در شأن او و همسر و فرزندانش سوره هل اتی فرود آمده است.

او دخت نبی، همسر وصی، مام دو بزرگوار، اصل ائمه گرام، بانوی بانوان به هر دو سرا، زوجه مرتضی، مادر مجتبی، دختر مصطفی، بانوی مفقود الاثر، کریم ستم دیده و شهید، بانوی دلیر، خواهر مریم، دخت محمد اکرم، بر کنار از هرگونه شّر، آگاه برخیر، ستوده شده در انجیل، موصوف به بخشندگی و تعظیم، درّ شاهوار صاحب وحی و تنزیل، نیاک او خلیلی، ستایشگرش جلیل، مصاحبش مرتضی به فرمان جبرئیل است.

منبع: فاطمه زهرا سرور دل پیامبر، ص 33.

 

22- ​حضرت فاطمه(س) در کلام محقق شهید حاج ملا محمد باقر صاحب ” خصائص الفاطمیه “:  

پاک و منزّه است خداوندگاری که آسمانها را برافراشت و از دل زمین دانه رویانید. خدایا! تو آن ذاتی هستی که نامی از اسامیت را آفریدی و آن را از نورت جدا ساختی.

آنگاه، نامت را به نورت ارزانی داشتی تا جلوه ای از ذات تو باشد و آن را عصاره تمامی اسامیت قرار دادی تا آن نور بنیان سرور و بانوی کنیزکانت (بندگان زن) باشد و در عرش برین ندا سر دادی:

من فاطرم و او فاطمه است، که به نور او اشیاء از نخستین تا به آخرین پدید آمده است.

اسم او اسمت، نورش نورت و ظهور و بروزش ظهور و بروزت می باشد معبودی جز تو نیست، که هر کمال و بزرگی به زیر سایه تو موجود است و هر وجودی در ظلّ وجود تو متنعّم است.

تا دست به آفرینش زدی او را از هر سیاهی و کدورتی که دامنگیر بشریت می گردد پاک نمودی و سستیهای لازمه این عنصر خاکی را از وی زدودی و او را از تمامی منقصتها دور داشتی، بدانسان که او مجموعه ای از خصلتهای مورد پسند درآمد، که عقول از ادراکش در لابه و مردم از درک کُنه معرفتش ناتوانند.

او مام سبطین، بزرگترین حجّت خدا بر بندگان، ریحانه بهشت برترین، کلمه تقوا و پرهیزکاری، دستاویزی محکم، پرده عفاف خداوندی، بزرگ سعادتمند، مریم کبری، نماز نیم روز، ملکی در قالب انسانی است که جهان آفرینش از آغاز به شناخت او به گردش در آمده است.

چگونه سجایای او را به شمار آوریم و فضائل بیرون از شمارشش را بیان کنیم؟! او دوشیزه پاکدامن، آزادمنشی رو سپید، مام بابش و بانوی فرزندان و شیعیانش، ملکه فرستادگان خدایش، صدیقه کبری، فاطمه زهرا(س) است.

منبع: فاطمه زهرا سرور دل پیامبر، ص 34.

 

23- حضرت فاطمه(س) در کلام  دکتر علی شریعتی 

خواستم بگویم: فاطمه دختر خدیجه ی بزرگ است.

دیدم كه فاطمه نیست.

خواستم بگویم كه: فاطمه دختر محمد (ص) است.

دیدم كه فاطمه نیست.

خواستم بگویم كه: فاطمه همسر علی است.

دیدم كه فاطمه نیست.

خواستم بگویم كه: فاطمه مادر حسنین است.

دیدم كه فاطمه نیست.

خواستم بگویم كه: فاطمه مادر زینب است.

باز دیدم كه فاطمه نیست.

نه، این ها همه هست و این همه ی فاطمه نیست.

فاطمه، فاطمه است.

منبع: کتاب فاطمه فاطمه است، دکتر علی شریعتی.

 

24- حضرت فاطمه(س) در کلام آیت الله جوادی آملی

دربارهٴ حضرت زهرا سخن گفتن سَهل و ممتنع است، سُهولتش برای فراوانی فضیلت است و امتناع و صعوبت آن برای عمق و ژرفا

برچسب ها
دکمه بازگشت به بالا
بستن
رفتن به نوار ابزار