در کلام امام محمد باقر (ع)

 1-علت نامگذاری حضرت به “فاطمه” 

قال ابوجعفر علیه‌السلام: «وَ اللَّهِ لَقَدْ فَطَمَهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِالْعِلْمِ وَ عَنِ الطَّمْثِ بِالْمِيثَاق‏».

امام باقر علیه‌السلام فرمود: «به خدا قسم، خداوند تبارک‌وتعالی فاطمه را در میثاق ازلی به علم [از جهل و نادانی] جدا کرد و از ابتلائات زنانگی بازگرفت».

منبع: بحارالانوار، ج۴٣، ص١٣.

 

2- جهیزیه فاطمه(س)

عَنْ جَعْفَر عَنْ أَبِيهِ علیهمالسلام قَالَ:

«كَانَ فِرَاشُ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ حِينَ دَخَلَتْ عَلَيْهِ إِهَابُ كَبْشٍ إِذَا أَرَادَا أَنْ يَنَامَا عَلَيْهِ قَلَّبَاهُ فَنَامَا عَلَى صُوفِهِ قَالَ وَ كَانَتْ وِسَادَتُهُمَا أَدَماً حَشْوُهَا لِيفٌ قَالَ وَ كَانَ صَدَاقُهَا دِرْعاً مِنْ حَدِيدٍ».

امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید:

هنگامی که فاطمه و علی علیهماالسلام ازدواج کردند، زیرانداز آنها پوست گوسفند بود که هر گاه می‏‌خواستند بخوابند آن را برمی‏‌گردانیدند و روی پشم آن می‏‌خوابیدند، و متکای آنان از پوستی بود که داخل آن را از لیف خرما پُر کرده بودند.

منبع: بحارالانوار، ج۴٣، ص١٠۴.

نیکی به فاطمه(س) و فرزندان، “خیر العمل است”

 

3- تسبیح فاطمه(س)

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ:

«مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ التَّمْجِيدِ أَفْضَلَ مِنْ تَسْبِيحِ فَاطِمَةَ وَ لَوْ كَانَ شَيْ‏ءٌ أَفْضَلَ مِنْهُ لَنَحَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ فَاطِمَةَ».

از حضرت امام محمد باقر علیه‌السلام روایت است که فرمود:

«خدا به ذکری بهتر از تسبیح فاطمه زهرا مورد پرستش قرار نمی‌گیرد که اگر چیزی افضل از آن بود رسول خدا آن را به فاطمه تعلیم می‌داد».

منبع: بحارالانوار، ج۴٣، ص۶۴.

 

4- غم فاطمه(س) بعد رسول خدا

عَنِ الْبَاقِرِ قَالَ:

«مَا رُئِيَتْ فَاطِمَةُ ضَاحِكَةً قَطُّ مُنْذُ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ حَتَّى قُبِضَتْ».

امام باقر علیه‌السلام فرمود:

«پس از وفات رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله هرگز فاطمه علیها‌السلام خندان و خوشحال دیده نشد».

منبع: مناقب ابن‌ شهرآشوب، ج٣، ص٣۴١.

 

5- فاطمه(س) و قیامت

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ:

«إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ تُقْبِلُ ابْنَتِي فَاطِمَةُ عَلَى نَاقَةٍ مِنْ نُوقِ الْجَنَّةِ مُدَبَّجَةَ الْجَنْبَيْنِ خِطَامُهَا مِنْ لُؤْلُؤٍ رَطْبٍ قَوَائِمُهَا مِنَ الزُّمُرُّدِ الْأَخْضَرِ ذَنَبُهَا مِنَ الْمِسْكِ الْأَذْفَرِ عَيْنَاهَا يَاقُوتَتَانِ حَمْرَاوَانِ عَلَيْهَا قُبَّةٌ مِنْ نُورٍ يُرَى ظَاهِرُهَا مِنْ بَاطِنِهَا وَ بَاطِنُهَا مِنْ ظَاهِرِهَا دَاخِلُهَا عَفْوُ اللَّهِ وَ خَارِجُهَا رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى رَأْسِهَا تَاجٌ مِنْ نُورٍ لِلتَّاجِ سَبْعُونَ رُكْناً كُلُّ رُكْنٍ مُرَصَّعٌ بِالدُّرِّ وَ الْيَاقُوتِ يُضِي‏ءُ كَمَا الْكَوْكَبُ الدُّرِّيُّ فِي أُفُقِ السَّمَاءِ وَ عَنْ يَمِينِهَا سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ عَنْ شِمَالِهَا سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ جَبْرَئِيلُ آخِذٌ بِخِطَامِ النَّاقَةِ يُنَادِي بِأَعْلَى صَوْتِهِ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ حَتَّى تَجُوزَ

فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ فَلَا يَبْقَى يَوْمَئِذٍ نَبِيٌّ وَ لَا رَسُولٌ وَ لَا صِدِّيقٌ وَ لَا شَهِيدٌ إِلَّا غَضُّوا أَبْصَارَهُمْ حَتَّى تَجُوزَ فَاطِمَةُ فَتَسِيرُ حَتَّى تُحَاذِيَ عَرْشَ رَبِّهَا جَلَّ جَلَالُهُ فَتَنْزَخُ بِنَفْسِهَا عَنْ نَاقَتِهَا وَ تَقُولُ إِلَهِي وَ سَيِّدِي احْكُمْ بَيْنِي وَ بَيْنَ مَنْ ظَلَمَنِي

اللَّهُمَّ احْكُمْ بَيْنِي وَ بَيْنَ مَنْ قَتَلَ وُلْدِي فَإِذَا النِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ يَا حَبِيبَتِي وَ ابْنَةَ حَبِيبِي سَلِينِي تُعْطَيْ وَ اشْفَعِي تُشَفَّعِي فَوَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَا جَازَنِي ظُلْمُ ظَالِمٍ فَتَقُولُ إِلَهِي وَ سَيِّدِي ذُرِّيَّتِي وَ شِيعَتِي وَ شِيعَةَ ذُرِّيَّتِي وَ مُحِبِّيَّ وَ مُحِبِّي ذُرِّيَّتِي‏ فَإِذَا النِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَيْنَ ذُرِّيَّةُ فَاطِمَةَ وَ شِيعَتُهَا وَ مُحِبُّوهَا وَ مُحِبُّو ذُرِّيَّتِهَا فَيُقْبِلُونَ وَ قَدْ أَحَاطَ بِهِمْ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ فَتَقْدُمُهُمْ فَاطِمَةُ حَتَّى تُدْخِلَهُمُ الْجَنَّةَ».

از حضرت امام محمد باقر از جابر بن‌ عبداللَّه انصاری از پیغمبر معظم اسلام صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله‌ روایت شده که فرمود:

موقعی که روز قیامت فرا می‌رسد دخترم فاطمه در حالی می‏‌آید که بر یکی از ناقه‏‌های بهشتی سوار است و از دو پهلوی آن ناقه حریرهای بهشتی آویزان، مهار آن از مروارید تر، پاهایش از زمرد سبز، دم آن از مشک ناب، دیدگانش از در و یاقوت سرخ خواهد بود.

قبه‏‌ای از نور بر پشت آن ناقه نصب شده که اندرون آن از بیرون آشکار، وسط آن حاوی عفو پروردگار و بیرون آن رحمت خدای رحیم است. فاطمه تاجی از نور بر سر دارد که دارای هفتاد پایه باشد، هر پایه‏‌ای از آن به‌وسیله یک مروارید مرصع و نظیر یک ستاره‏‌ای درخشان خواهد بود.

از طرف راست و چپ فاطمه علیهاالسلام هر کدام هفتاد هزار ملک خواهد بود. جبرئیل که در آن موقع مهار ناقه حضرت فاطمه را گرفته است با صدای بلند خواهد گفت: چشمان خود را ببندید تا فاطمه دختر محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله عبور نماید.

در آن روز هیچ پیغمبر و رسول و صدیق و شهیدی نیست، مگر اینکه دیدگان خویشتن را می‌بندند تا اینکه زهرا از صحرای محشر عبور نماید.

هنگامی که آن بانو به زیر عرش پروردگار می‌رسد از آن ناقه فرود می‏‌آید و می‌گوید: ای پروردگار من! ما بین من و آن افرادی که در حق من ظلم نمودند و فرزندان مرا شهید کرده‏‌اند قضاوت کن.

آنگاه از طرف خدای رئوف ندا می‌رسد:

ای حبیبه و فرزند رسول من از من بخواه تا به تو عطا نمایم. شفاعت کن تا من بپذیرم. به عزت و جلال خودم که امروز ظلم و ستم هیچ ستمگری از نظر من محو نخواهد شد.

در همین موقع است که حضرت زهرا می‌گوید:

بار خدایا! فرزندان، شیعیان، دوستان، و دوستان دوستان فرزندان مرا به من ببخش! آنگاه از طرف پروردگار جهان منادی ندا می‌کند:

فرزندان، شیعیان، دوستان، و دوست دوستان ذریه فاطمه کجایند؟

ایشان عموما درحالی‌که ملائکه رحمت پروردگار آنان را احاطه کرده باشند می‌آیند. سپس فاطمه اطهر جلو می‌رود تا ایشان را داخل بهشت می‌نماید.

منبع: بحارالانوار، ج۴٣، ص٢١٩.

 

6- لقب طاهره چرا؟

– عن ابی جعفر – علیه السّلام – عن آبائه – علیهم السّلام – قال: «اِنّما سُمِّیَتْ فاطمةُ بنتِ محمدٍ الطاهرةَ لِطَهارَتها مِنْ کُلِّ دَنَسٍ و طهارَتِها مِنْ کُلِّ رَفَثٍ و ما رأَتْ قَطُّ یوماً حُمْرةً و لا نِفاسَاً».

امام باقر – علیه السّلام – از قول پدرانشان – علیهم السّلام – فرمود: «همانا فاطمه دختر محمد، طاهره نامیده شد، چرا که او از هر گونه پلیدی و آلودگی و نیز کلام ناپاک طاهر بود و هیچ روزی خون حیض و نفاس ندید».

منبع: بحار الانوار، ج 43، ص19.

 

7- اطاعت از فاطمه(س) 

«لَقَدْ كَانَتَ‏ عليها السلام مَفْرُوضَة الطَّاعَة عَلَى جَمِيعِ مَنْ خَلَقَ اللَّهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْس وَ الطَّيْرِ وَ الْوَحْشِ وَ اَلاَنبيا وَ الْمَلَائِكَةُ» 

اطاعت فاطمه‏ عليها السلام بر تمام بندگان الهى حتى جن و انس، پرندگان و حيوانات، پيامبران و ملائكه واجب است.

منبع: عوالم، ج 11، ص 190؛ دلائل الامامة، ص 28.

امام باقر عليه‏ السلام فرمودند:

در روز قيامت حضرت فاطمه عليهاالسلام بر در جهنم توقفى دارند. روى پيشانى هركس نوشته شده است كه مؤمن است يا كافر.

در اين هنگام به يكى از دوستان خطاكار حضرت فاطمه عليهاالسلام، فرمان مى‏ دهند به طرف جهنم برو.

فاطمه‏ ى زهراء عليهاالسلام روى پيشانى او را مى‏ خواند: (بر روى پيشانى او نوشته شده است) «دوستدار زهراء». 

 

8- تسبیح فاطمه(س) 

” ما عبد الله بشی من التمجید افضل من تسبیح فاطمه، و لوکان شیء افضل لنحله رسول الله فاطمه “

خدا با چیزی برتر از تسبیحات فاطمه (س) پرستش نگردیده است؛ چرا که اگر برای ستایش و پرستش خدا چیز بهتری بود ، پیامبر آن را به ریحانه اش ارمغان می داد.

 

9- استشمام بوی بهشت از فاطمه(س)

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تَلَثَّمُ فَاطِمَةَ وَ تَلْزَمُهَا وَ تُدْنِيهَا مِنْكَ وَ تَفْعَلُ بِهَا مَا لَا تَفْعَلُهُ بِأَحَدٍ مِنْ بَنَاتِكَ فَقَالَ إِنَّ جَبْرَئِيلَ ع أَتَانِي بِتُفَّاحَةٍ مِنْ تُفَّاحِ الْجَنَّةِ فَأَكَلْتُهَا فَتَحَوَّلَتْ مَاءً فِي صُلْبِي ثُمَّ وَاقَعْتُ خَدِيجَةَ فَحَمَلَتْ بِفَاطِمَةَ فَأَنَا أَشَمُّ مِنْهَا رَائِحَةَ الْجَنَّةِ.

 امام محمّد باقر علیه السلام از جابر بن عبدالله نقل می‌کند که گفت:
به پیامبر خدا صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم گفته شد:
یا رسول الله! برای چیست که این قدر فاطمه‌ی زهراء سلام الله علیها را می‌بوسی و او را در بر می‌گیری و نزدیک خویش جای می‌دهی، با او یک لطف و مرحمتی داری که با دختران دیگر خود نداری؟!
فرمود:
جبرئیل سیبی از سیب‌های بهشتی برای من آورد و من آن را خوردم، آن سیب در پشت من مبدل به نطفه شد، وقتی با خدیجه همبستر شدم وی به فاطمه حامله گردید، لذا من از فاطمه بوی بهشت می‌بویم.

منبع: بحار الانوار، جلد 43، ص5.

 

10-لقب طاهره چرا ؟ 

مِصْبَاحُ الْأَنْوَارِ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ: «إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ الطَّاهِرَةَ لِطَهَارَتِهَا مِنْ كُلِّ دَنَسٍ وَ طَهَارَتِهَا مِنْ كُلِّ رَفَثٍ وَ مَا رَأَتْ قَطُّ يَوْماً حُمْرَةً وَ لَا نِفَاساً».

در کتاب مصباح الأنوار است که: امام باقر(ع) به روایت از پدران بزرگوارش(ع) فرمود: همانا فاطمه دختر محمد(ص) از آن جهت طاهره نامیده شد که آن حضرت از هر پلیدی و از حیض پاک بود و هرگز روزی سرخی(حیض) و نفاس ندیده و نخواهد دید.

منبع: بحار، ج 43، ص 19.

 

11- نام فاطمه(س) چرا؟ 

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: «لَمَّا وُلِدَتْ فَاطِمَةُ ع أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مَلَكٍ فَأَنْطَقَ بِهِ لِسَانَ مُحَمَّدٍ ص فَسَمَّاهَا فَاطِمَةَ ثُمَّ قَالَ إِنِّي فَطَمْتُكِ بِالْعِلْمِ وَ فَطَمْتُكِ عَنِ الطَّمْثِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ اللَّهِ لَقَدْ فَطَمَهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِالْعِلْمِ وَ عَنِ الطَّمْثِ بِالْمِيثَاقِ».

ابوجعفر امام باقر(ع) فرمود:

هنگامی که حضرت فاطمه(س) متولد شد خدای عزوجل به فرشته ای وحی فرمود و بوسیله او زبان حضرت محمد (ص) گشوده شد و او را فاطمه(ع) نامید و آنگاه فرمود: من، تو را با علم و دانش پروریدم ، و وجودت را از آلودگی زنان جدا ساختم. سپس امام(ع) فرمود:

به خدا قسم محققاً خدای تبارک و تعالی به سبب عهد و میثاقی که: با رسول گرامی اش داشت (و یا در وقت میثاق با مخلوق) به علم و دانش شیرش داد و او را از آلودگی جدا و پاک گردانید.

منبع: بحار، ج43، ص13.

 

12- نام زهرا چرا؟

را؟سئل أبو جعفر(ع): لم سمیت الزهراء قال لأن الله تعالی خلقها من نور عظمته فلما أشرقت أضاءت السماوات و الأرض بنورها وغشیت أبصار الملائکه و خرت الملائکه لله ساجدین و قالوا إلهنا وسیدنا ما هذاالنور

فأوحی الله إلیهم هذانور من نوری أسکنته فی سمائی وخلقته من عظمتی أخرجه من صلب نبی من أنبیائی أفضله علی جمیع الأنبیاء وأخرج من ذلک النور أئمه یقومون بأمری ویهدون إلی حقی وأجعلهم خلفائی فی أرضی بعدانقضاء وحیی.

از ابو جعفر امام باقر(ع) سوال شد: به چه مناسبت حضرت فاطمه(ع) زهرا نایده شده است؟ فرمود: بدین سبب که: خدای تعالی آن مخدره را از نور عظمت خود آفرید، و چون آن نور بدرخشید آسمان ها و زمین را روشن کرده و چشم های فرشتگان را فرو پوشید و فرشتگان همه برای خداوند به سجده رفتند و گفتند: ای خدا و آقای ما این نور چیست؟

خداوند به آنان وحی فرمود که: این نوری از نور من است آن را در آسمان خداوندیم قرار داده ام و آن را از عظمت خویش آفریده ام و آن را از صلب پیغمبری از پیغمبرانم خارج خواهم ساخت، پیغمبری که وی را بر همهم پیامبران برتری می بخشم، و از این نور، امامانی را خارج می سازم که به فرمان من قیام می کنند و (مردم را) بسوی حق من راهنکائی می نمایند؛ و من بعد از پایان یافتن دوران وحی، آنان را خلفای خود در روی زمین قرار خواهم داد.

منبع: کشف الغمه، ج1، ص 464.

 

13- ولایت وامامت فرزندان فاطمه(س)

الف. عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ: «لاَ يُعْذِرُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ أَحَداً يَقُولُ: يَا رَبِّ لَمْ أَعْلَمْ أَنَّ وُلْدَ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ هُمُ اَلْوُلاَةُ عَلَى اَلنَّاسِ كَافَّةً».

ابو حمزه گفت: امام باقر(ع) فرمود: خدا کسی را در روز قیامت معذور نفرماید که بگوید: پروردگارا ندانستم که فرزندان فاطمه(ع) والیان امر همه مردم می باشند .

منبع: بحار، ج65، ص14.

 

ب. مِصْبَاحُ الْأَنْوَارِ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ: إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ الطَّاهِرَةَ لِطَهَارَتِهَا مِنْ كُلِّ دَنَسٍ وَ طَهَارَتِهَا مِنْ كُلِّ رَفَثٍ وَ مَا رَأَتْ قَطُّ يَوْماً حُمْرَةً وَ لَا نِفَاساً.

در کتاب مصباح الأنوار است که:

امام باقر(ع) به روایت از پدران بزرگوارش(ع) فرمود: همانا فاطمه دختر محمد(ص) از آن جهت طاهره نامیده شد که آن حضرت از هر پلیدی و از حیض پاک بود و هرگز روزی سرخی(حیض) و نفاس ندیده و نخواهد دید.

منبع: بحار، ج 43، ص 19.

 

ج. عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَمَّا وُلِدَتْ فَاطِمَةُ ع أَوْحَى اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَى مَلَكٍ فَأَنْطَقَ بِهِ لِسَانَ مُحَمَّدٍ ص فَسَمَّاهَا فَاطِمَةَ ثُمَّ قَالَ إِنِّي فَطَمْتُكِ بِالْعِلْمِ وَ فَطَمْتُكِ عَنِ الطَّمْثِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ اللَّهِ لَقَدْ فَطَمَهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بِالْعِلْمِ وَ عَنِ الطَّمْثِ بِالْمِيثَاقِ.

ابو جعفر امام باقر(ع) فرمود: هنگامی که حضرت فاطمه(س) متولد شد خدای عزوجل به فرشته ای وحی فرمود و بوسیله او زبان حضرت محمد(ص) گشوده شد و او را فاطمه(ع) نامید و آنگاه فرمود: من، تو را با علم و دانش پروریدم، و وجودت را از آلودگی زنان جدا ساختم.

سپس امام(ع) فرمود: به خدا قسم محققاً خدای تبارک و تعالی به سبب عهد و میثاقی که: با رسول گرامی اش داشت (و یا در وقت میثاق با مخلوق) به علم و دانش شیرش داد و او را از آلودگی جدا و پاک گردانید.

منبع: بحار، ج43، ص13.

 

د. سئل أبو جعفر ع: لم سمیت الزهراء قال لأن الله تعالی خلقها من نور عظمته فلما أشرقت أضاءت السماوات و الأرض بنورها و غشیت أبصار الملائکه وخرت الملائکه لله ساجدین وقالوا إلهنا وسیدنا ما هذاالنور

فأوحی الله إلیهم هذانور من نوری أسکنته فی سمائی وخلقته من عظمتی أخرجه من صلب نبی من أنبیائی أفضله علی جمیع الأنبیاء وأخرج من ذلک النور أئمه یقومون بأمری ویهدون إلی حقی وأجعلهم خلفائی فی أرضی بعدانقضاء وحیی.

از ابو جعفر امام باقر (ع) سوال شد: به چه مناسبت حضرت فاطمه(ع) زهرا نایده شده است؟ فرمود: بدین سبب که: خدای تعالی آن مخدره را از نور عظمت خود آفرید، و چون آن نور بدرخشید آسمان ها و زمین را روشن کرده و چشم های فرشتگان را فرو پوشید و فرشتگان همه برای خداوند به سجده رفتند و گفتند: ای خدا و آقای ما این نور چیست؟

خداوند به آنان وحی فرمود که: این نوری از نور من است آن را در آسمان خداوندیم قرار داده ام و آن را از عظمت خویش آفریده ام و آن را از صلب پیغمبری از پیغمبرانم خارج خواهم ساخت، پیغمبری که وی را بر همه پیامبران برتری می بخشم، و از این نور، امامانی را خارج می سازم که به فرمان من قیام می کنند و (مردم را) بسوی حق من راهنکائی می نمایند؛ و من بعد از پایان یافتن دوران وحی، آنان را خلفای خود در روی زمین قرار خواهم داد.

منبع: کشف الغمه، ج1، ص 464.

 

14- همیاری

امام صادق(ع) از پدر بزرگوارش امام باقر(ع):

تقاضی علی و فاطمة الی رسول الله (ص) فی الخدمة، فقضی علی فاطمة بخدمة ما دون الباب و قضی علی علی بما خلفه. قال: فقالت فاطمة: فلا یعلم ما داخلنی من السرور الا الله باکفائی رسول الله تحمل رقاب الرجال؛ 

علی و فاطمه در مورد کارهای خانه از رسول خدا (ص) تقاضای دستورالعمل کردند. حضرت (ص) کارهای داخل خانه را به عهده فاطمه گذاشت و کار بیرون را بر عهده علی.

پس از آن فاطمه فرمود: خدا می داند چقدر از اینکه رسول خدا باردوش مردان را از من گرداند خوشحال شدم.

منبع: بحارالانوار، ج43، ص81.

 

«إِنَّ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ضَمِنَتْ لِعَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَمَلَ اَلْبَيْتِ وَ اَلْعَجِينَ وَ اَلْخُبْزَ وَ قَمَّ اَلْبَيْتِ وَ ضَمِنَ لَهَا عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مَا كَانَ خَلْفَ اَلْبَابِ نَقْلَ اَلْحَطَبِ وَ أَنْ يَجِيءَ بِالطَّعَامِ».

امام باقر: «فاطمه کار درون خانه، خمیر کردن و پخت نان و جارو کردن خانه را برای علی به عهده گرفت و علی، کارهای بیرون از در مانند: حمل هیزم و آوردن مواد خوراکی را برای او قبول کرد».

منبع: بحار الانوار، ج 43، ص31.

 

15- دشواری های زندگی دختر پیامبر خدا

الام الباقر(ع) عن جبار: دخل النبی علی فاطمه و علیها کساء من جلد الابل و هی تطحن، فدمعت عیناه فقال:

یا فاطمه! تعجلی مراره الدنیالحلاوه الاخره.

قال: فانزل الله:  “و لسوف یعطیک ربک فترضی”

امام باقر به نقل از جابر: پیامبر خدا نزد فاطمه رفت و بر او عبائی از کزک شتر دید که دستاس می کرد بود. چشمان آن حضرت پر اشک شد و فرمود: ای فاطمه! از تلخی دنیا زود بگذر برای(رسیدن به) شیرینی آخرت. در این هنگام، خداوند این آیه را نازل کرد: ” و به زودی، پروردگارت به تو عطا می کند و تو خشنود خواهی شد . “

منبع: بحار الانوار، ج 16، ص 143.

 

16- وصیت فاطمه (س)  

روی أن أبا جعفر ع أخرج سفطا أوحقا فأخرج منه کتابا فقرأه و فیه وصیه فاطمه ع بسم الله الرحمن الرحیم هذا ماأوصت به فاطمه بنت محمد ص أوصت بحوائطها السبعه إلی علی بن أبی طالب فإن مضی فإلی الحسن فإن مضی فإلی الحسین فإن مضی فإلی الأکابر من ولدی شهد المقداد بن الأسود والزبیر بن العوام وکتب علی بن أبی طالب.

 روایت است که امام باقر (ع) سبدی یا حقه ای را بیرون آورد و از آن نوشته ای خارج فرمود و خواند و در آن وصیت حضرت فاطمه زهراء (ع) بود:

بسم الله الرحمن الرحیم این وصیت فاطمه دختر محمد(ص) است بوستان های هفت گانه را که دارد وصیت کرد که در دست علی بن ابی طالب(ع) باشد پس از او در دست امام حسن (ع) و پس از او در دست امام حسین (ع) و پس از او در دست بزرگان از فرزندانم باشد، شاهد بر این وصیت مقداد بن اسود، و زبیر ابن عوام هستند و کاتب وصیت علی بن ابی طالب(ع) است.

منبع: کشف الغّمه، ج1، ص458.

برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
رفتن به نوار ابزار