عاشقانه

اشعار حضرت فاطمه در شب ازدواج خویش و در لحظه‌های آغازین زندگی که شوهر خود را این گونه می‌ستاید:

أَضْحی الْفِخارُ لَنا وَ عِزُّ شامِخُ

وَ لَقَدْ سَمَوْنا فی بَنی عَدْنانِ

تِلْتَ الْعُلا وَ عَلَوْتَ فی کُلُ الْوَری

وَ تَقَاصَرَتْ عَنْ مَجْدِکَ الثَّقْلانِ

أَعْنی عَلِیّاً خَیْرَ مَنْ وَطَأَ الثَّری

ذَالْمَجْدِ وَ الْإِفْضالِ وَ الْإحْسانِ

فَلَهُ الْمَکارِمُ وَ الْمَعالی وَ الْحِبا

ما ناحَتِ الْاَطْیارُ فی الأَغْصانِ

افتخار نصیب ما شد و عزتی بلند مرتبه به ما دست داد و بنی عدنان به بلند مرتبتی رسید.

تو به بزرگی رسیدی و از همه آفریده‌ها والاتر شدی و جن و انس از عظمت تو عقب افتادند.

منظورم- علی- است، یعنی بهترین کسی که گام بر خاک نهاده است آن کس که دارای مجد و عظمت و احسان و نیکی است.

والایی اخلاقی و بزرگی‌ها و بخشش از آن اوست تا آن‌گاه که مرغان بر شاخه‌ها به ترنم مشغولند.

 

منبع:

فرهنگ سخنان حضرت زهرا، محمد دشتی،ص165.

 

برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن