فلسفه گریه های حضرت فاطمه سلام الله علیها

عنوان: فلسفه گریه های حضرت فاطمه سلام الله علیها

نویسنده : حسینی، سید جواد

مجله: مبلغان » اسفند 1394 و فروردین 1395 – شماره 200 ‏(9 صفحه – از 27 تا 35)


چکیده:

 حضرت زهرا(س) معصومه است و به خوبی می‌داند که اذیت و آزار دیگران شرعا ممنوع است، پس چرا گریة آن حضرت آنقدر ادامه یافت که داد مردم مدینه بلند شد؟ چرا حضرت این قدر اصرار دارد که مردم متوجه شوند؟ چه شده است که این همه دختر رسول خدا(ص) گریه می‌کند؟ آنچه پیش رو دارید، بیان فلسفة این گریه‌ها از زبان خود آن حضرت است که در چند بخش ارائه می‌شود.

طلب و آرزوی مرگ وقتی رسول خدا(ص) را دفن کردند، حضرت زهرا(س) بر سر قبر پدر آمد، مشتی از خاک قبر را برداشت و پس از گریه بسیار، آرزوی مرگ کرد و این شعر را فرمود:

«صبت علی مصائب لو أنهاصبت علی الأیام صرن لیالیا»؛

بحار الانوار، محمدباقر مجلسی، مؤسسه الوفاء، بیروت، چاپ دوم، 1403ق/ 1983م، ج 79، ص 106؛ عوالم العلوم، ج 11، ص 805؛ روضة الواعظین، ابن فتال نیشابوری، انتشارات رضی، قم، چاپ اول، 1375ش، ج 1، ص 75.

اشک یاد کودکیهای من استغمگسار بی‌کسیهای من استدر جوانی رازدارم بوده استمونس شبهای تارم بوده استضربت در چون که پهلویم شکستمرهمی بر زخمهایم بوده است ب) مکانهای گریۀ حضرت زهرا(س) حضرت فاطمه(س) که این گونه شب و روز گریه می‌کند، آیا فقط گریه‌ای عاطفی در غم از دست دادن پدر است؟ تکرار گریه و مضامین روایات و اشعاری که مستند به حضرت زهرا(س) است، نشان می‌دهد که ایشان یکی از شیوه‌هایی که در برخورد با مخالفان و غاصبان در پیش گرفت، تا فریاد مظلومانۀ خود را به دیگران برساند، گریه کردن بود.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن