خواستگاری امام علی (ع)

خواستگاری امام علی (ع)

ضحاک بن مزاحم نقل می کند:

از حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام شنیدم که در مورد مراسم خواستگاری از حضرت زهرا(س) می فرمود:

موقعی که من نزد پیامبر خدا صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم رفتم و آن بزرگوار مرا دید خندید و فرمود:

یا اباالحسن! آیا برای حاجتی که داری نزد من آمدی؟

من قرابت و سبقت در اسلام و یاری کردن خود را از آن حضرت و جهادهایی که در راه خدا کرده بودم، برای آن حضرت شرح دادم.

پیغمبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم فرمود:

یا علی راست می گویی، مقام تو بالاتر از این است که تذکّر دادی،

گفتم:یا رسول الله فاطمه ی زهراء را برایم تزویج نما.

فرمود: یا علی! قبل از تو چند نفر از مردان، این تقاضا را داشتند، ولی هر گاه من به فاطمه می گفتم اظهار بی میلی می کرد، شما چند لحظه ای صبر کن تا من نزد او بروم و برگردم.[1]

پیامبرخدا،نزد فاطمه علیها السلام رفت. فاطمه علیها السلام از جا برخاست و رداى پدر را گرفت و كفش هایش را درآورد و آبْ دست برایش آورد و دست و پاى او را شُست و سپس نشست.

پس پیامبر خدا به او فرمود: «اى فاطمه!». پاسخ داد: بلى، چه مى خواهى، اى پیامبر خدا؟

فرمود: «على بن ابى طالب، كسى است كه خویشاوندى و فضیلت و اسلامش را مى شناسى و من از خدا خواسته ام كه تو را به ازدواج بهترینِ آفریدگانش و محبوب ترینِ آنان در نزدش درآورد و على از تو خواستگارى كرده است. چه نظرى دارى؟».

فاطمه علیها السلام ساكت ماند و صورتش را برنگردانْد و پیامبر خدا، كراهتى در چهره اش ندید. پس برخاست، در حالى كه مى گفت: «اللّه اكبر! سكوت او [نشانه]رضایت اوست».

پس جبرئیل علیه السلام نزدش آمد و گفت:

اى محمّد! او را به ازدواج على بن ابى طالب درآور كه خداوند ، این دو را براى هم پسندیده است.[2]

حضرت علی بن ابیطالب (علیه السلام) روایت می کنند:

پیامبر اکرم صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه به من فرمود:

یا علی! گروهی از مردان قریش راجع به فاطمه ی زهراء سلام الله علیها مرا مورد عتاب قرار دادند و گفتند:

ما خواستگار فاطمه بودیم و تو نپذیرفتی، اکنون او را به علی بن ابیطالب دادی.

من گفتم:

به خدا قسم، من فاطمه را از شما رد نکردم و او را تزویج ننمودم، بلکه خدا خواستگاری شما را نپذیرفت و فاطمه را برای علی تزویج کرد؛ زیرا جبرئیل بر من نازل شد و گفت،خدای تعالی می فرماید:

اگر من علی را خلق نمی کردم از حضرت آدم به بعد شوهری که شایسته ی فاطمه باشد در روی زمین نبود.[3]

از پیامبر اکرم (ص) روایت شده است که خطاب به على علیه السلام فرمود:

«لولاك یا على لما كان لفاطمه كفو على وجه الارض[4]: یا على اگر تو نبودى، فاطمه را بر روى زمین کفوی نبود».

علامه حسن زاده آملی در شرح این روایت گفته اند: نكاح بر كفائت است- كه باید مرد و زن كفو هم باشند- و مرد غیر معصوم را بر زنى كه صاحب عصمت است راهى نیست.[5]

منابع: 

[1] الأمالی للطوسی: ص ۳۹، ح ۴۴، بشارة المصطفى: ص ۲۶۱.

[2] الأمالی للطوسی: ص ۳۹، ح ۴۴، بشارة المصطفى: ص ۲۶۱.

[3] علامه محمدباقر مجلسی، ترجمه جلد 43 بحارالنوار، ص 288.

[4] بحارالانوار ج 43/ 107.

[5] حسن زاده آملی؛ حسن، شرح فص حكمة عصمتیة فی كلمة فاطمیة، ص178.

برچسب ها

یک نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن