شعر کوچ فراوانی (درباره شهادت حضرت زهرا (س))

شعر کوچ فراوانی (درباره شهادت حضرت زهرا (س))

شعر کوچ فراوانی (درباره شهادت حضرت زهرا (س))

باورنمي كنيم كوچ فراوانيت گذشت

باور نمي كنيم كه با اين تب عطش

باور نمي كنيم كه از دست رفته اي

ما با تمام خويش سحرگاه يك نماز

در اين فضاي ساده ي دنياي سبز ما

در طرح اين حيات به سمت خدا و عشق

اي خوب جاودانه پس از كوچ سبز تو

ما مانده ايم و اين همه فرياد و التماس

از رفتن تو با عطش و التماس و درد

تاريخ از ورق ورق اشكهايشان

امروز اگر ميان من و عشق حرمت است

پيش از تو در كوير دل خود پرست من

رفتي ولي هر آنچه كه بعد از تو ماندني است

انديشه تمامي آنها كه عاشقند

آن صبح خوب وخوش وروشن نورانيت گذشت

از فصل ما سخاوت بارانيت گذشت

ما باوجود خوب تو پيوند خورده ايم

عشق تو را به نام تو سوگند خورده ايم

باغي اگر كه هست تو در آن دميده اي

نقشي اگر كه هست تو آن را كشيده اي

ما مانده ايم و زمزمه آسمانيت

ما مانده ايم و خاطره مهربانيت

ديدي كه يك قبيله عاشق ترانه ساخت

يك داستان تلخ ولي عاشقانه ساخت

چشمان مهربان تو آن را سروده است

چيزي به نام عشق و محبت نبوده است

سبز است تا چكيده اي از ريشه هاي توست

لبريز از اصالت انديشه هاي توست

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا